De warmtepompplicht? Begin ergens anders.

Deze week sprak ik een man in Houten. Huis uit 1982. Hij was een beetje in paniek door het nieuws over de verplichte warmtepomp vanaf 2026. 'Moet ik nu snel iets regelen, Kay?' vroeg hij aan de keukentafel. Mijn antwoord was simpel. Nee, doe maar even niks.

De overheid kijkt naar het eind van de keten. Ze zien een cv-ketel op gas en willen die vervangen door een hybride warmtepomp. Vanuit een spreadsheet in Den Haag is dat logisch. Een technische oplossing voor een technisch probleem. Maar jouw huis is geen spreadsheet. Jouw huis is een systeem van muren, een dak en een vloer. En dat systeem lekt waarschijnlijk warmte. Aan alle kanten.

Voordat je ook maar denkt aan een nieuwe installatie, moet je weten waar die warmte naartoe gaat. Een warmtepomp, zelfs een hybride, is een versneller. Hij beloont een goed geïsoleerd huis, maar straft een slecht geïsoleerd huis af met een hoge stroomrekening. Een dure nieuwe installatie in een tochtig huis is zonde van je geld. Het is alsof je een high-tech motor in een auto met lekke banden zet. Het rijdt wel, maar je blijft pompen. Voor niks.

De echte vraag is dus niet: moet ik een hybride pomp? De vraag is: hoe zorg ik dat mijn huis zo min mogelijk warmte nodig heeft? Als je die vraag eerst beantwoordt, met goede isolatie, wordt de stap naar een warmtepomp veel logischer. En de pomp die je dan nodig hebt is kleiner, stiller en goedkoper. Je bent niet meer aan het compenseren voor warmteverlies. Je bent slim aan het verwarmen. Dan is het geen plicht meer. Dan is het een logische keuze.

Dus vergeet die krantenkoppen en de politieke haast. Pak een kop koffie en loop een rondje door je huis op een koude avond. Waar voelt het guur? Bij welk raam voel je koudeval? Is de vloer ijskoud? Daar begint het. Niet bij de factuur van je installateur.