De hybride offerte: veilige keuze die niet altijd nodig is

Vorige week zat ik aan een keukentafel in een jaren zeventig woning. Voor me lagen drie offertes voor een warmtepomp. Alle drie hybride. Terwijl ik naar het gasverbruik keek, zo'n 1800 kuub, dacht ik: waarom eigenlijk? Waarom hier geen all-electric?

De waarheid is dat veel installateurs en adviseurs kiezen voor de veilige weg. Een oudere woning? Dan is hybride de standaardreflex. De cv-ketel blijft hangen als back-up. Een soort bretels en een riem. Zo hoef je het niet te hebben over de radiatoren die misschien te klein zijn, of de isolatie die nog niet perfect is. Het risico op comfortklachten is kleiner. Voor de installateur is het een makkelijkere verkoop.

Maar de techniek staat niet stil. All-electric kan bijna altijd. Een moderne warmtepomp heeft echt geen perfect geïsoleerd huis nodig om te kunnen werken. Zeker bij een gasverbruik onder de 2000 kuub is de stap vaak prima te maken. Je hoeft niet te wachten tot je woning label A heeft. Het is geen alles of niets.

De aarzeling is dus zelden technisch. Het is een commerciële en een psychologische drempel. Een all-electric advies vraagt meer van de adviseur. Je moet de woning echt begrijpen, de bewoners meenemen in het verhaal en de juiste verwachtingen scheppen. Dat kost meer tijd en energie dan een hybride offerte uitdraaien. Het vraagt om verantwoordelijkheid.

Voor het huis uit de jaren zeventig maken we nu een all-electric plan. We vervangen een paar radiatoren en passen de instellingen aan. Geen tussenstap. De meest logische keuze is niet altijd de makkelijkste weg die je wordt aangeboden.

Durf jij door te vragen als je een 'veilige' offerte krijgt?