Waarom je vloer een betere batterij is dan een doos aan de muur

Afgelopen dinsdag zat ik aan een keukentafel in Vlijmen. Een echtpaar met zestien zonnepanelen liet me hun nieuwe voorstel voor een energiecontract zien. Ze gaan negentig euro per maand extra betalen puur en alleen omdat ze stroom opwekken. Dat hakt erin.

Hun reflex was volkomen begrijpelijk. Ze legden een offerte voor een thuisbatterij van achtduizend euro op tafel. Het klinkt ook heel logisch. Je wekt stroom op en de leverancier straft je af, dus je wilt die stroom zelf opslaan. Toch adviseerde ik ze om die handtekening nog even niet te zetten. Zo een dure lithiumbatterij is in de meeste woningen niet de verstandigste eerste stap.

Ik wees naar de grond onder onze voeten. Jouw batterij ligt er al. Veel mensen vergeten hoeveel thermische massa een doorsnee woning heeft. Een beetje betonnen vloer kan al snel vijfentwintig kilowattuur aan warmte vasthouden. Voeg daar de stenen muren aan toe en je hebt een enorm reservoir. Het principe is vergelijkbaar met een dikke voorverwarmde pizzasteen.

Als je een warmtepomp slim aanstuurt verandert je hele huis in een accu. Je laat de installatie de vloer opwarmen op de momenten dat je panelen volop stroom leveren. Precies in de uren dat je energie anders weinig waard is. Tussen vijf en tien uur in de avond, als de tarieven pieken en het stroomnet zwaar wordt belast, gaat je systeem in de pauzestand. De opgeslagen warmte in het beton doet dan geruisloos het werk. De temperatuur in de woonkamer blijft gewoon strak en stabiel.

We zien dit in de praktijk bij bestaande bouw al waanzinnig goed werken. Het directe eigen verbruik van je zonnestroom verdrievoudigt soms. Daarmee trek je direct de angel uit die stijgende vaste lasten van je contract. En dat doe je zonder dat je een zware chemische doos in je garage hoeft op te hangen.

Kijk jij inmiddels al anders naar je eigen woonkamervloer?